RP i PRL (1944–1989) – Zachodniopomorskie. Rewolta grudniowa (11–22.12.1970). 45 zabitych, 1165 osób zostało rannych, kilka tysięcy zatrzymanych.

RP i PRL (1944–1989) – Województwo Pomorskie. Rewolta grudniowa (11–22.12.1970). 45 zabitych, 1165 osób zostało rannych, kilka tysięcy zatrzymanych.

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Warmińsko-Mazurskie. 13 grudnia 1981 WRON wprowadził w Polsce Stan Wojenny (13.12.1981–22.07.1983). W 2006 IPN oszacował liczbę ofiar śmiertelnych, które poniosły śmierć podczas strajków i manifestacji na 56 osób. Z kolei Nadzwyczajna Komisja Sejmowa do zbadania działalności MSW ustaliła, że na skutek działań funkcjonariuszy MSW od wprowadzenia stanu wojennego do 1989 r. miało miejsce nie mniej niż 91 udokumentowanych przypadków zgonów. Jest możliwe, że całkowita liczba ofiar śmiertelnych sięga ponad 100 osób (nie wyjaśniono ok. 90 przypadków tajemniczych morderstw politycznych dokonanych przed i po 1989).

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Podlaskie. Obława Augustowska (lipiec 1945). W lipcu 1945 r. oddziały Armii Czerwonej przy pomocy Wojska Polskiego oraz funkcjonariuszy i współpracowników Urzędu Bezpieczeństwa przeprowadziły szeroko zakrojoną akcję pacyfikacyjną na terenie Puszczy Augustowskiej i jej okolic, określanej mianem Obławy Augustowskiej. Ze strony sowieckiej w operacji uczestniczyły jednostki 50. armii III Frontu Białoruskiego, Wojsk Wewnętrznych NKWD oraz funkcjonariusze kontrwywiadu wojskowego "Smiersz". Funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, Milicji Obywatelskiej i miejscowi konfidenci wspomagali działania Sowietów jako przewodnicy i tłumacze, asystowali także przy przesłuchaniach.

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Mazowieckie. Żołnierze Niezłomni (1944–1963). Liczbę członków wszystkich organizacji i grup konspiracyjnych walczących o Niepodległość Polski z komunistyczną władzą narzucona Polsce po 1944 r. szacuje się na 120–180 tysięcy osób. Ostatni członek ruchu oporu – Józef Franczak ps. „Lalek” z oddziału kpt. Zdzisława Brońskiego „Uskoka” – zginął w obławie w Majdanie Kozic Górnych pod Piaskami (woj. lubelskie) osiemnaście lat po wojnie – 21 października 1963

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Kujawsko-Pomorskie. 13 grudnia 1981 WRON wprowadził w Polsce Stan Wojenny (13.12.1981–22.07.1983). W 2006 IPN oszacował liczbę ofiar śmiertelnych, które poniosły śmierć podczas strajków i manifestacji na 56 osób. Z kolei Nadzwyczajna Komisja Sejmowa do zbadania działalności MSW ustaliła, że na skutek działań funkcjonariuszy MSW od wprowadzenia stanu wojennego do 1989 r. miało miejsce nie mniej niż 91 udokumentowanych przypadków zgonów. Jest możliwe, że całkowita liczba ofiar śmiertelnych sięga ponad 100 osób (nie wyjaśniono ok. 90 przypadków tajemniczych morderstw politycznych dokonanych przed i po 1989).

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Wielkopolskie. Poznański Czerwiec 1956 (8–30.06.1956). W wyniku śledztwa IPN dot. Poznańskiego Czerwca 1956 roku ustalono, że zginęło 58 osób, w tym 50 osób cywilnych, 4 żołnierzy, 1 milicjant i 3 funkcjonariuszy UB, a ranne zostały co najmniej 573 osoby, w tym 523 cywilów, 15 funkcjonariuszy UB, 7 funkcjonariuszy MO oraz 28 żołnierzy.

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Lubuskie. 13 grudnia 1981 WRON wprowadził w Polsce Stan Wojenny (13.12.1981–22.07.1983). W 2006 IPN oszacował liczbę ofiar śmiertelnych, które poniosły śmierć podczas strajków i manifestacji na 56 osób. Z kolei Nadzwyczajna Komisja Sejmowa do zbadania działalności MSW ustaliła, że na skutek działań funkcjonariuszy MSW od wprowadzenia stanu wojennego do 1989 r. miało miejsce nie mniej niż 91 udokumentowanych przypadków zgonów. Jest możliwe, że całkowita liczba ofiar śmiertelnych sięga ponad 100 osób (nie wyjaśniono ok. 90 przypadków tajemniczych morderstw politycznych dokonanych przed i po 1989).

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Dolnośląskie. 13 grudnia 1981 WRON wprowadził w Polsce Stan Wojenny (13.12.1981–22.07.1983). W 2006 IPN oszacował liczbę ofiar śmiertelnych, które poniosły śmierć podczas strajków i manifestacji na 56 osób. Z kolei Nadzwyczajna Komisja Sejmowa do zbadania działalności MSW ustaliła, że na skutek działań funkcjonariuszy MSW od wprowadzenia stanu wojennego do 1989 r. miało miejsce nie mniej niż 91 udokumentowanych przypadków zgonów. Jest możliwe, że całkowita liczba ofiar śmiertelnych sięga ponad 100 osób (nie wyjaśniono ok. 90 przypadków tajemniczych morderstw politycznych dokonanych przed i po 1989).

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Łódzkie. 13 grudnia 1981 WRON wprowadził w Polsce Stan Wojenny (13.12.1981–22.07.1983). W 2006 IPN oszacował liczbę ofiar śmiertelnych, które poniosły śmierć podczas strajków i manifestacji na 56 osób. Z kolei Nadzwyczajna Komisja Sejmowa do zbadania działalności MSW ustaliła, że na skutek działań funkcjonariuszy MSW od wprowadzenia stanu wojennego do 1989 r. miało miejsce nie mniej niż 91 udokumentowanych przypadków zgonów. Jest możliwe, że całkowita liczba ofiar śmiertelnych sięga ponad 100 osób (nie wyjaśniono ok. 90 przypadków tajemniczych morderstw politycznych dokonanych przed i po 1989).

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Opolskie. 13 grudnia 1981 WRON wprowadził w Polsce Stan Wojenny (13.12.1981–22.07.1983). W 2006 IPN oszacował liczbę ofiar śmiertelnych, które poniosły śmierć podczas strajków i manifestacji na 56 osób. Z kolei Nadzwyczajna Komisja Sejmowa do zbadania działalności MSW ustaliła, że na skutek działań funkcjonariuszy MSW od wprowadzenia stanu wojennego do 1989 r. miało miejsce nie mniej niż 91 udokumentowanych przypadków zgonów. Jest możliwe, że całkowita liczba ofiar śmiertelnych sięga ponad 100 osób (nie wyjaśniono ok. 90 przypadków tajemniczych morderstw politycznych dokonanych przed i po 1989).

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Śląskie. 13 grudnia 1981 WRON wprowadził w Polsce Stan Wojenny (13.12.1981–22.07.1983). W 2006 IPN oszacował liczbę ofiar śmiertelnych, które poniosły śmierć podczas strajków i manifestacji na 56 osób. Dziewięć ofiar śmiertelnych i kilkudziesięciu rannych – to krwawy bilans pacyfikacji strajkującej załogi kopalni „Wujek” w Katowicach, przeprowadzonej przez ZOMO i wojsko 16 grudnia 1981 roku, po wprowadzeniu przez ekipę gen. Wojciecha Jaruzelskiego stanu wojennego. Najmłodszy z zastrzelonych miał zaledwie 19 lat.

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Świętokrzyskie. Żołnierze Niezłomni (1944–1963). Liczbę członków wszystkich organizacji i grup konspiracyjnych walczących o Niepodległość Polski z komunistyczną władzą narzucona Polsce po 1944 r. szacuje się na 120–180 tysięcy osób. 5 maja 1945 r. żołnierze Brygady Świętokrzyskiej NSZ, jedynej formacji krajowego podziemia, która przedarła się przez linię niemiecko-sowieckiego frontu wyzwolili niemiecki obóz koncentracyjny Holiszów. Operację dowództwo Brygady uzgodniło z nadciągającymi Amerykanami, którzy dwa dni wcześniej zbombardowali holiszowskie zakłady zbrojeniowe.

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Lubelskie. Żołnierze Niezłomni (1944–1963). Liczbę członków wszystkich organizacji i grup konspiracyjnych walczących o Niepodległość Polski z komunistyczną władzą narzucona Polsce po 1944 r. szacuje się na 120–180 tysięcy osób. Ostatni członek ruchu oporu – Józef Franczak ps. „Lalek” z oddziału kpt. Zdzisława Brońskiego „Uskoka” – zginął w obławie w Majdanie Kozic Górnych pod Piaskami (woj. lubelskie) osiemnaście lat po wojnie – 21 października 1963

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Podkarpackie. Porozumienia rzeszowsko–ustrzyckie (29.12.1980–20.02.1981). Dwa porozumienia zawarte w lutym 1981 między przedstawicielami komunistycznego rządu PRL a protestującymi członkami solidarnościowych organizacji rolniczych i wspierającymi ich przedstawicielami NSZZ „Solidarność”. Porozumienia te przyczyniły się do powstania i zarejestrowania NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”.

Mapa RP i PRL (1944–1989) – Małopolskie. 13 grudnia 1981 WRON wprowadził w Polsce Stan Wojenny (13.12.1981–22.07.1983). W 2006 IPN oszacował liczbę ofiar śmiertelnych, które poniosły śmierć podczas strajków i manifestacji na 56 osób. Z kolei Nadzwyczajna Komisja Sejmowa do zbadania działalności MSW ustaliła, że na skutek działań funkcjonariuszy MSW od wprowadzenia stanu wojennego do 1989 r. miało miejsce nie mniej niż 91 udokumentowanych przypadków zgonów. Jest możliwe, że całkowita liczba ofiar śmiertelnych sięga ponad 100 osób (nie wyjaśniono ok. 90 przypadków tajemniczych morderstw politycznych dokonanych przed i po 1989).